ΕΝΑ ΑΝΤΙ- ΚΑΙ ΔΥΟ ΜΕΤΑ-

ΤΟ DNA ΕΧΕΙ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΟΥ....

Το DNA δεν έχει τη δυνατότητα να πηγαίνει «αυτοπροσώπως» στα ριβοσώματα και να δίνει την εντολή για την έναρξη της πρωτεϊνοσύνθεσης, αλλά αναγκάζεται να στείλει το mRNA, έναν αγγελιαφόρο, να επιτελέσει το έργο αυτό για τους εξής δύο απλούς λόγους:

α) Όπως ξέρουμε, το DNA είναι ένα μεγάλο δίκλωνο μόριο. Λόγω του μεγέθους του, λοιπόν, δε χωρά να περάσει από τα τοιχώματα της πυρηνικής μεμβράνης, ώστε να βγει από τον πυρήνα και να εισέλθει στο κυτταρόπλασμα πόσο μάλλον να πάει στα ριβοσώματα.

β) Όπως επίσης ξέρουμε, οι διάφορες μεταβολικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό του κυττάρου, πάντα βάσει των εντολών του γενετικού υλικού, όπως η παραγωγή πρωτεϊνών, σύνθεση διάφορων τύπων RNA ή ακόμη, σε περιπτώσεις τραυματισμού, όπου το κύτταρο χρειάζεται άμεσα πρωτεΐνες, δεν πραγματοποιούνται η μία μετά την άλλη, αλλά πολλές από αυτές γίνονται ταυτόχρονα. Για το λόγο αυτό, το DNA δεν θα μπορούσε να βρίσκεται ταυτόχρονα σε πολλά σημεία του κυτταροπλάσματος για να δώσει την κατάλληλη εντολή, ενώ έχει τη δυνατότητα να συνθέτει ταυτόχρονα πολλά είδη RNA και να πραγματοποιεί μέσα στο χρονικό περιθώριο που του δίνεται τις απαραίτητες κυτταρικές διαδικασίες.

ΣΟΒΑΡΑ ΚΑΙ ΜΗ ΛΑΘΗ....

Ο αυτοδιπλασιασμός του γενετικού υλικού γίνεται με τη βοήθεια ενός ενζύμου, της DNA πολυμεράσης III-polyIII. Το ένζυμο αυτό έχει τη δυνατότητα να επιδιορθώνει τυχόν λάθη που γίνονται κατά την αντιγραφή. Για παράδειγμα, μπορεί απέναντι από μια γουανίνη(G) να τοποθετηθεί θυμίνη(T) αντί της κυτοσίνης(C). Ένα τέτοιο λάθος-αν και φαίνεται μικρό- θα αλλοίωνε τη γενετική πληροφορία και θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενετική ανωμαλία-μετάλλαξη. Για αυτό, η σπουδαιότητα του ρόλου του ενζύμου αυτού είναι αναμφισβήτητα σημαντική.

Όσον αφορά τη μεταγραφή-συγκεκριμένα κατά τη σύνθεση του mRNA- υπάρχουν κι εδώ περιπτώσεις λάθους, δηλαδή απέναντι από μια θυμίνη(T) να τοποθετηθεί κυτοσίνη(C) αντί ουρακίλη(U). Για την μεταγραφή υπεύθυνη είναι η RNA πολυμεράση-RNA poly, λάθος της οποίας, όπως περιγράφηκε παραπάνω μπορεί να οδηγήσει σε σύνθεση λαθεμένης πρωτεΐνης, γεγονός όχι και τόσο σοβαρό.

Σε περίπτωση, όμως, που το λάθος δεν διορθωθεί αυτομάτως από το γενετικό υλικό, η λανθασμένη πληροφορία θα μεταβιβαστεί και στο tRNA, υπεύθυνο για την μεταφορά των κατάλληλων αμινοξέων από το κυτταρόπλασμα στα ριβοσώματα, με αποτέλεσμα να συνεχιστεί η λανθασμένη παραγωγή μορίων της ίδιας πρωτεΐνης˙ διαδικασία που απαιτεί ενέργεια και η οποία θα «πήγαινε χαμένη»..

by stella rosa!!!!

ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

1.Σε ποιο στάδιο του κυτταρικού κύκλου γίνεται ο αυτοδιπλασιασμός του DNA; Σε ποια στάδια του κυτταρικού κύκλου το DNA είναι πλέον διπλασιασμένο;

Κυτταρικός κύκλος ή κύκλος ζωής του κυττάρου είναι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί από τη δημιουργία του κυττάρου έως και τη δική του διαίρεση που θα σημάνει το «θάνατό» του. Το διάστημα αυτό διαφέρει από κύτταρο σε κύτταρο και χωρίζεται σε δύο επιμέρους στάδια :

α) τη μεσόφαση

Η μεσόφαση με τη σειρά της χωρίζεται σε τρία στάδια, τα οποία είναι : i. το στάδιο G1, κατά το οποίο το κύτταρο διεξάγει τις απαραίτητες μεταβολικές διεργασίες για την αύξηση του όγκου του, όπως είναι η παραγωγή πρωτεϊνών, νουκλεοτιδίων κ.λπ.

ii. το στάδιο S, κατά το οποίο γίνεται η αντιγραφή του DNA, το οποίο παραμένει αναδιπλασιασμένο στα υπόλοιπα στάδια του κυτταρικού κύκλου για τα οποία γίνεται αναφορά παρακάτω.

iii. το στάδιο G2, το οποίο αποτελεί ένα μεσολαβητικό διάστημα όπου το κύτταρο ετοιμάζεται μέχρι την έναρξη της μίτωσης (σύνθεση mRNA, tRNA).

2.Τα δύο θυγατρικά κύτταρα που προκύπτουν από τη μιτωτική διαίρεση, από γενετική άποψη είναι μεταξύ τους ταυτόσημα. Να εξηγήσετε στους αναγνώστες σας πώς συμβαίνει αυτό, αξιοποιώντας τις γνώσεις σας, από τη δομή του DNA, τη δυνατότητα του να καταγράφει τη γενετική πληροφορία και τον κυτταρικό κύκλο.

β) τη μίτωση

Η μίτωση θεωρείται το αποκορύφωμα του κυτταρικού κύκλου, καθώς όλες οι διαδικασίες που γίνονται κατά την μεσόφασης προετοιμάζουν το κύτταρο για την μιτωτική διαίρεση. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τα δύο θυγατρικά κύτταρα που προκύπτουν διατηρούν το ίδιο γενετικό υλικό και τις ίδιες αναλλοίωτες γενετικές πληροφορίες με το αρχικό κύτταρο. Κι αυτό γιατί, όπως είπαμε στο στάδιο S της μεσόφασης γίνεται η αντιγραφή του μορίου του DNA, δηλαδή η διπλή έλικά του ανοίγει σε κάποιο σημείο και έχουμε τους δύο μητρικούς κλώνους απέναντι από τον καθένα με τη βοήθεια του ενζύμου DNA πολυμεράση III( DNA poly III) και με βάση την αρχή της συμπληρωματικότητας τοποθετούνται τα κατάλληλα νουκλεοτίδια που φέρνουν τις συμπληρωματικές βάσεις, οι οποίες είναι: Αδενίνη-Θυμίνη(A-T), Γουανίνη- Κυτοσίνη(G-C). Έτσι, προκύπτουν δύο νέα μόρια, πανομοιότυπα τόσο μεταξύ τους όσο και με το αρχικό μόριο.

3.Nα κατασκευάσετε ένα διάγραμμα ποσότητας DNA-χρόνου σε ένα σωματικό κύτταρο που διαιρείται μιτωτικά. (Για λόγους ομοιομορφίας θεωρείστε ότι η αρχική ποσότητα DNA σε ένα "νεογέννητο "κύτταρο είναι α ng).

4.'Ενα κύτταρο έχει 20 χρωμοσώματα. Να δημιουργήσετε ένα πίνακα που να δείχνει τον αριθμό των μορίων DNA στην αρχή της μεσόφασης, στο τέλος της, την πρόφαση, τη μετάφαση και την τελόφαση.

20 ΧΡΩ/ΤΑ	ΜΕΣΟΦΑΣΗ			ΜΙΤΩΣΗ
ΦΑΣΕΙΣ	G1	S	G2	ΠΡΟ- ΦΑΣΗ	ΜΕΤΑ- ΦΑΣΗ	ΑΝΑ- ΦΑΣΗ	ΤΕΛΟ- ΦΑΣΗ
ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΧΡΩ/ΤΩΝ	20	40	40	40	40	40	20

by stella rosa & romaninho!!!!

Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΜΙΤΩΣΗΣ

by romaninho

Μίτωση

http://users.kor.sch.gr/dgspanos/Mitosi/videos2.htm



by stella

ΤΑ ΡΙΒΟΣΩΜΑΤΑ ΣΕ ΔΡΑΣΗ

by stella!!!

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΚΥΤΤΑΡΟΥ

“ Τι γίνεται μέσα σε ένα κύτταρο. Μέρος από φανταστικό 3D animation από το πανεπιστήμιο του Harvard. „

ΠΥΡΗΝΑΣ - ΡΙΒΟΣΩΜΑΤΑ

Η ΔΟΜΗ ΚΑΙ Ο ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΡΙΒΟΣΩΜΑΤΩΝ

ΡΙΒΟΣΩΜΑΤΑ

ΔΟΜΗ

Τα ριβοσώματα αποτελούν μικρή αλλά δομική μονάδα του κυττάρου. Έχουν περίπου 20nm διάμετρο και αποτελούνται από 65% ριβοσωμικό RNA(rRNA) και 35% ριβοσωμικές πρωτεΐνες που είναι γνωστές σαν ριβονουκλεοπρωτεΐνες. Το ριβόσωμα μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα τεράστιο ένζυμο, αλλά παρόλο που περιέχει πολλές πρωτεΐνες, οι ενεργοί υποδοχείς του αποτελούνται από RNA.

Πού βρίσκονται; Τα ριβοσώματα βρίσκονται είτε στην επιφάνεια του αδρού ενδοπλασματικού δικτύου είτε στην πυρηνική μεμβράνη είτε ελεύθερα στο κυτταρόπλασμα.

ΡΟΛΟΣ

Στα ριβοσώματα γίνεται η σύνθεση των πρωτεϊνών. Το αγγελιοφόρο RNA(messenger RNA-mRNA) μεταφράζεται, δηλαδή τα ριβοσώματα λαμβάνουν την εντολή του DNA για τη πρωτεϊνοσύνθεση και το μεταφορικό RNA(transfer RNA-tRNA) αναλαμβάνει τη μεταφορά των αμινοξέων από το κυτταρόπλασμα στα ριβοσώματα, τα οποία τοποθετούνται, σύμφωνα με τις οδηγίες του mRNA, στη σωστή σειρά και δημιουργείται με τον τρόπο αυτό μια πολυπεπτιδική αλυσίδα.

ΠΥΡΗΝΑΣ

Ο πυρήνας είναι συνήθως το μεγαλύτερο οργανίδιο του κυττάρου. Όλα τα κύτταρα έχουν έναν πυρήνα εκτός από τα ώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια και αυτά που αποτελούν τις μυικές ίνες που έχουν περισσότερους από έναν.

ΔΟΜΗ

Το σχήμα του πυρήνα είναι ωοειδές ή σφαιρικό. Περιβάλλεται από διπλή πυρηνική μεμβράνη( ή πυρηνικός φάκελος). Το εσωτερικό του καταλαμβάνεται από το πυρηνόπλασμα, μια ημίρρευστη ουσία στην οποία βρίσκονται το DNA, ένας ή περισσότεροι πυρηνίσκοι και διάφορες χημικές ενώσεις.

ΡΟΛΟΣ

Ρόλος του πυρήνα είναι:

-Φέρει τις γενετικές πληροφορίες, μοναδικές για κάθε οργανισμό(DNA)

-Ελέγχει κάθε δραστηριότητα του κυττάρου

-Επιτρέπει τον αναδιπλασιασμό του γενετικού υλικού, ώστε να μεταβιβαστούν αναλλοίωτες οι γενετικές πληροφορίες του οργανισμού από κύτταρο σε κύτταρο και από γενιά σε γενιά

-Περιέχει τα διάφορα είδη RNA, απαραίτητα για την επιτέλεση των κυτταρικών δραστηριοτήτων

ΣΤΕΛΛΑ ΚΟΥΤΣΟΥΛΗ Β'1

ΠΥΡΗΝΑΣ

Πυρήνας

Ο πυρήνας είναι το πιο ευδιάκριτο οργανίδιο των ευκαρυωτικών; κυττάρων. Κατά κανόνα υπάρχει ένας πυρήνας σε κάθε κύτταρο. Υπάρχουν ωστόσο και κύτταρα με δυο πυρήνες, όπως το κύτταρο του πρωτόζωου (Paramecium) ή κύτταρα με πολυάριθμους πυρήνες, όπως ορισμένα μυϊκά. Υπάρχουν όμως και κύτταρα, όπως είναι τα ερυθρά αιμοσφαίρια, που κατά τη διάρκεια της διαφοροποίησης τους χάνουν τον πυρήνα τους.

Το σχήμα του πυρήνα είναι συνήθως σφαιρικό ή ωοειδές και η διάμετρος του, αν και ποικίλλει, προσεγγίζει τα 5 μm. Σε μερικά κύτταρα βρίσκεται περίπου στο κέντρο τους, σε αλλά όμως δε φαίνεται να έχει σταθερή Ο πυρήνας περιβάλλεται από τον πυρηνικό φάκελο ή πυρηνική μεμβράνη, που αποτελείται από δύο στοι­χειώδεις μεμβράνες, μια εσωτερική και μια εξωτερική. Η παρατήρηση του πυρηνικού φακέλου με το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο δείχνει ότι κατά διαστήματα παρουσιάζει πόρους, που σχηματίζονται από τη συνένωση της εσωτερικής με την εξωτερική μεμβράνη. Οι πυρηνικοί πόροι παίζουν σημαντικό ρόλο στην επικοινωνία του πυρήνα με το κυτταρόπλασμα, γιατί ελέγχουν τα μακρομόρια που ανταλλάσσονται μεταξύ τους.

Το εσωτερικό του πυρήνα καταλαμβάνεται από το πυρηνόπλασμα. Είναι μια ημίρρευστη ουσία, στην οποία περιέχονται το σύνολο σχεδόν του DΝΑ του ευκαρυωτικού κυττάρου, ένας ή περισσότεροι πυρηνίσκοι και διάφορες χημικές ενώσεις (νουκλεοτίδια, ένζυμα, πρωτεΐνες κ.ά.).

Ο πυρηνίσκος είναι μια δομή που διακρίνεται εύκολα στο μικροσκόπιο από το σφαιρικό σχήμα της και την πυκνή υφή της. Αποτελείται κυρίως από RNA και DNA και δεν περιβάλλεται από στοιχειώδη μεμβράνη. Σ' αυτόν συντίθεται το rRNA (συστατικό των ριβοσωμάτων).

Ο ρόλος του πυρήνα για τη ζωή των κυττάρων είναι σημαντικός, αφού:

α. Φυλάσσει το γενετικό υλικό (DNA). Με βάση τις πληροφορίες που είναι καταγραμμένες σ' αυτό καθορίζονται οι ιδιότητες του κυττάρου, και κατ' επέκταση του οργανισμού, και ελέγχονται όλες οι κυτταρικές δραστηριότητες.

β. Είναι το οργανίδιο στο οποίο διπλασιάζεται το γενετικό υλικό, με τρόπο που εξασφαλίζει τη μεταβίβαση των γενετικών πληροφοριών, αναλλοίωτων, από κύτταρο σε κύτταρο αλλά και από γενιά σε γενιά,

γ. Είναι το οργανίδιο στο εσωτερικό του οποίου συντίθενται τα διάφορα είδη RNA από γενετικές πληροφορίες που φέρει το DNA.

Κάτι που δείχνει τη μεγάλη σημασία του πυρήνα για τη ζωή του κυττάρου είναι το γεγονός ότι κύτταρα τα οποία έχασαν τον πυρήνα τους κατά τη διαφοροποίηση τους (π.χ. ερυθρά αιμοσφαίρια) ή κύτταρα από τα οποία αφαιρέθηκε τεχνητά ο πυρήνας δεν αναπαράγονται και εμφανίζουν μικρό αριθμό μεταβολικών διεργασιών και περιορισμένη διάρκεια ζωής.

ΠΕΤΡΟΣ ΓΑΒΑΝΑΣ Β'1

Καλώς ήλθατε

Είναι η πρώτη ανάρτηση του ιστολογίου που έχουμε συνθέσει στο πλαίσιο μιας έρευνας που διεξάγεται από το σχολείο μας σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο. Το αντικείμενό της έρευνας είναι η αποτελεσματικότητα της ένταξης των νέων τεχνολογιών (και ιδιαιτέρως του WEB2) στη διδασκαλία.